Έχει περάσει περί τον μισό αιώνα αφ’ ότου, κατά τας γραφάς, οι θεοί έφτιαξαν το heavy metal. Καὶ εἶδον οἱ θεοὶ τὴν σιδηρᾶν μουσικὴν ὅτι καλὴν – και σαφώς απαίτησαν να παίζεται δυνατότερα κι από την ίδια την κόλαση…
Ποιος να το έλεγε τότε, πενήντα χρόνια πριν, πως εκείνο το περιθωριακό είδος που έγινε σε περιόδους καρα-pop και πια (δεν) πνέει τα λοίσθια ως cult… Πως οι διδαχές κάποιων αντιδραστικών μαλλιάδων νεανίων με πέτσινα και αλυσίδες θα εξακολουθούσαν να προκαλούν έντονα συναισθήματα εν έτει 2025! Δηλαδή, αντί για ιπτάμενα αμάξια, έχουμε αυτό. Να προβληματιστούμε;
Το λοιπόν, πέτυχα τις προάλλες στο φέισμπουκ κάποιους μεταλλοπατέρες να κλαίγονται πως τάχα κάθε πέρσι και χειρότερα (αυτολεξεί τα λόγια τους) ποστάροντας τους ελάχιστους metal δίσκους που ξεχώρισαν ως απλά συμπαθητικούς. Ωστόσο, αν με ρωτάτε εμένα – που δεν με ρωτάτε, εξ ου και το site – οι μουσικές που ανδρώθηκαν στα ’80s και που μετουσιώθηκαν στα ’90s, ταΐζοντας τον υπογραφόντα με ανατατικά ρεφραίν και ανατριχίλες, εξακολουθούν να είναι αξιοπερίεργα κραταιές. Με άλλα λόγια, συνάντησα κάποια άλμπουμ που λάτρεψα και ξεχώρισα ανάμεσα σε μια μεγάλη παραγωγή που πέρασε από τα ηχεία μου. Αυτά που πόσταραν οι μεταλλοπατέρες ως τα ελάχιστα που συγκράτησαν από φέτος, δεν χωρούν στην τελική μου λίστα, κάτι που σημαίνει εις διπλούν πως… (όπερ έδει δείξαι)
Ένα άτυπο Top 10 heavy/power metal
1. Fer De Lance – Fires On The Mountainside
Ίδρυση: Δεκέμβριος 2018, Σικάγο, Η.Π.Α.
Δεύτερος full-length δίσκος
Οι Manowar δίδασκαν πως “Like a man is a mountainside/Greatness waits for those who try”, οι Bathory έφτυναν τους ανίερους στίχους πως “To enter your mountain/Go into your mountainside/To enter one’s mountainside/Will take its man”. Ε, οι Fer De Lance είδαν φωτιές στις εν λόγω βουνοπλαγιές και το αποτέλεσμα είναι τόσο μεταλλικά καθηλωτικό όσο και το εξώφυλλο. Η κορυφή στον χώρο, κατ’ εμέ.
2. Black Sword Thunder Attack – Black Sword Thunder Attack
Ίδρυση: 2002 (;), Καλαμπάκα, Ελλάδα
Πρώτος δίσκος
Ο Bill Tsamis έφυγε από τη ζωή πριν τέσσερα χρόνια, αλλά το πνεύμα των Warlord και των Lordian Guard είναι ακόμα εδώ, στο ντεμπούτο των Θεσσαλών. Εντός του συναντούμε από νέα κομμάτια μέχρι και συνθέσεις από παλιά ντέμο εικοσαετίας. Τα κάνουν όλα άψογα για το καλτ στάτους, από βιογραφικό, μέχρι εξώφυλλο, παραγωγή, ηχητικά μονοπάτια… Όλα είναι ακριβώς όπως πρέπει για έναν καινούργιο δίσκο που άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται στα μπλογκ των σκονισμένων διαμαντιών των ’80s.
3. Castle Rat – The Bestiary
Ίδρυση: Οκτώβριος 2019, Μπρούκλιν, Η.Π.Α.
Δεύτερος δίσκος
Ω κι αν είμαι ο πρώτος που θα κράξει τους κάθε ghoυχ γκουχ γκουχ που φροντίζουν την εικόνα πριν από τη μουσική! Μα εδώ μετά το πολύ δυνατό ντεμπούτο, οι Castle Rat γίνονται ακόμα πιο doom, ακόμα πιο επικοί και καλπάζουν μέσα από τον κόσμο των μυθολογικών πλασμάτων ώστε να βγουν πανηγυρικά νικηφόροι. Εμπορικά, έχουν όλο το πακέτο και -μα τις μασχαλότριχες της Riley Pinkerton- είμαι διατεθειμένος να τους συγχωρέσω πως έχουν πέμπτο μέλος που δεν συμμετέχει στη μουσική παρά μόνο στη σκηνική παρουσία!
4. Wings Of Steel – Winds Of Time
Ίδρυση: 2019, Λος Άντζελες, Η.Π.Α.
Δεύτερος δίσκος
Το “Gates Of Twilight” του 2023 ήταν ένα από τα καλύτερα heavy metal ντεμπούτα της δεκαετίας. Το “Winds Of Time”, όπως ακούσια προδίδει ο τίτλος, θέλει περισσότερο χρόνο να σου ανοιχτεί απ’ ό,τι ο προκάτοχός του, μα δεν υστέρει ούτε στο ελάχιστο! Προφανώς, πάλι την παράσταση κλέβει ο απίθανος τραγουδιστής Leo Unnermark, ο οποίος ακροβατεί ανάμεσα σε Rob Halford και Geoff Tate, δίνοντας πάθος στις άκρως μελωδικές συνθέσεις. Οι Wings Of Steel είναι ένας οδοστρωτήρας που θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο στα heavy metal χωράφια, να μου το θυμηθείτε.
5. Helms Deep – Chasing The Dragon
Ίδρυση: 2017, Φλόριντα, Η.Π.Α.
Δεύτερος δίσκος
Εκ πρώτης όψης η υπόθεση μυρίζει …τυρί από χιλιόμετρα. Όνομα μπάντας παρμένο από το διάσημο οχυρό της Μέσης Γης, όνομα δίσκου που είναι σλανγκ για τη χρήση ναρκωτικών (εδώ δωσμένο κυριολεκτικά, προφανώς) και εξώφυλλο με έναν δράκο στο διάστημα ο οποίος φοράει τουρμπινάτη διαστημική στολή! Βάζοντας αυτά στην άκρη, μιλάμε για έναν πληθωρικό δίσκο, με ασταμάτητο βομβαρδισμό κιθάρας και υψίσυχνων φωνητικών, στα χνάρια του ένδοξου US Power (βλέπε Riot) ή NWOBHM/Speed Metal (βλέπε Satan) παρελθόντος.
6. Owlbear – Feather And Claw
Ίδρυση: 2020, Βοστώνη, Η.Π.Α.
Δεύτερος δίσκος
Όταν η Katy Scary, η Leona Hayward, η Estee Slaughter και ο Jeff Taft αποφάσισαν να φτιάξουν ένα heavy/power metal συγκρότημα επηρεασμένο από το διάσημο υβριδικό τέρας του Dungeons & Dragons και τα φετίχ του φανταστικού, εν γένει, το ταβάνι δεν θα έλεγε κανείς ότι …βρισκόταν στον θεό. Με τον δεύτερο δίσκο τους, ξεπερνούν τους εαυτούς τους, παραδίδοντας κάτι που έχει ένα τεράστιο ατού: άκρως πιασάρικες μελωδίες σε κιθάρες και φωνή, ώστε σε βάθος χρόνου κολλάει στο ηχείο σου και δεν λέει να φύγει με τίποτα.
7. Seven Sisters – Shadow Of A Fallen Star Pt. 2
Ίδρυση: 2013, Λονδίνο, Ην. Βασίλειο
Τέταρτος δίσκος
Πάνω σε ένα κλασικό sci-fi σκηνικό με άστρα που πεθαίνουν, ταξίδια στο διάστημα και κοσμικές οντότητες, οι Seven Sisters και ο Kyle McNeill στήνουν το δεύτερο μέρος της ιστορίας τους. Το κλασικό ’80s heavy metal κυριαρχεί. Όμως, όπως μπορεί εύκολα να υποθέσει κανείς, οι progressive υπόνοιες υπάρχουν κάτω από τον αιώνιο πάγο. Εξαιρετική και η εμφάνισή τους στο Up The Hammers μας.
8. Vigilhunter – Vigilhunter
Ίδρυση: 2024, Τορίνο, Ιταλία
Πρώτος δίσκος
Ό,τι πιο US Power Metal ακούσαμε φέτος, μας έρχεται από την βορειοδυτική Ιταλία. Για να είμαστε ειλικρινείς, μια στο τόσο σκάνε κάποια δισκάκια που παίζουν καλά το (εξαιρετικά δύσκολο στην εκφορά του) US Power/Prog των πρώιμων Queensryche, Fates Warning και ούτω καθεξής. Ε, αυτό αρκεί για να έχουν εισιτήριο για την καρδιά μας όλες αυτές οι μπάντες και ειδικά ετούτη εδώ του Alex Panza των Hitten (και προσφάτως των Jack Starr’s Burning Starr).
9. Idmon’s Aegis – Under The Auspices Of Idmon
Ίδρυση: 2022, Αθήνα, Ελλάδα
Πρώτος δίσκος
Υπό την αιγίδα και τις προφητείες του Ίδμονα, του μάντη της Αργοναυτικής Εκστρατείας, οι Αθηναίοι Idmon’s Aegis ξεκινούν ταξίδια λουσμένα στο λυκόφως του επικού, του βάρβαρου, του πολεμικού και του μυθολογικού. Το ζευγάρι Μόσαλου-Βαρσάμη το έχουμε, έτσι κι αλλιώς, απολαύσει σε τέτοια μονοπάτια ήδη από τους Wrathblade. Πέρα από τα Manilla Road σύννεφα, οι άμεσες αναφορές στους Slough Feg είναι ένα ανέλπιστο ατού του “Under The Auspices Of Idmon”.
10. Dolmen Gate – Echoes Of Ancient Tales
Ίδρυση: 2021, Λισαβόνα, Πορτογαλία
Δεύτερος δίσκος
Δύο στις δύο εξωφυλλάρες – για να ξεκινήσουμε με τα προφανή. Λουσμένοι από το φεγγαρόφως, δεν παίζουν καταθλιπτικό doom metal, όπως θα περίμενε κανείς από το ίματζ. Αντίθετα, στηρίζουν όλη τους τη δύναμη στο επικό heavy metal που καταφέρνει να χρησιμοποιήσει ισόποσα τις μελωδίες και το δυναμικό riffing για να πει τις ηρωικές του ιστορίες.
Bonus Playlist: ’20s Heavy Metal @ Spotify
Shuffle play please!
A playlist by me.
Αφήστε μια απάντηση